*‘సేవ’ తెలుగు భాష సాహితీ సాంస్కృతిక సంస్థ* ఆధ్వర్యంలో *వాట్సాప్ సమూహం* లో
*“స్వార్థం”* అనే అంశంపై
*డా. కొణిదల శోభ గారు* నిర్వహించిన
వచన కవిత పోటీల్లో
*రేపటి వేకువ* శీర్షికన ప్రకాశం జిల్లా ఒంగోలు కవయిత్రి *నలిగల రాధికా రత్న* గారు రాసిన కవిత *ఉత్తమ కవిత* గా ఎంపికయినందులకు
అభినందనలు.
ఈ కవితపై సమీక్షను అందిస్తున్నాను.
🙏
*రేపటి వేకువ*
📖
రేపటి వేకువ కై
నేడు నిరీక్షణ రేయి గడపాల్సిందే
జీవనహేల
ముందుకు సాగాల్సిందే …
జ్ఞాపకాల వీచికలో
ఎన్నో అనుమానాలు
ఎన్నో అవమానాలు
ఎన్నో ఆక్రందనలు
కూలిన ఎన్నో ఆశలు….
జీవన పోరాటంలో
కుంగిపోక, పారిపోక
కడలి కెరటంలా
పోరాడటమే
పాత్రధారి పని
ఏ రూపంలో
ఏది సాక్షాత్కరించినా
అది సూత్రధారి పని…
నేటి మనిషి యొక్క స్వార్థం
అనర్థాలకు స్వాగతమిస్తూ
అన్యాయాలకు ఊతమిస్తూ
మానవతకు విఘాతం కలిగిస్తూ
అధ పాతాళానికి
చేరుకుంటున్నాడు
ఇది సమంజసమా?
ఆంక్షలు, ఒత్తిళ్లు
బీభత్సాల నడుమ
శూన్యంలో నుంచి
రేపటి వేకువలో
నడకలో సంస్కారం
చేతల్లో విశ్వాసం
సంకల్పమే బలంగా
ప్రపంచం ముంగిట…
సంధ్యా సింధూరం లో
మమైకమై
విజయ పతాకం ఎగురవై
సాటి ప్రాణి మనుగడ
ఆలంబనకై
అందాకా మూతపడనివ్వకు
నీ మనోనేత్రాన్ని
ఎందుకంటే
మనం మానవులం
మంచిచెడులు
పరిశీలించే భావుకులం…
ఆనాడు
మనసు మందారమై
పలువురికి
పంచుతుంది
ఆనందం ,ఆహ్లాదం
విశ్వం అవుతుంది శాంతివనం….!!
– *నలిగల రాధికా రత్న*.
💐💐🌸💐💐
కవిత: *“రేపటి వేకువ”*
కవయిత్రి: *నలిగల రాధికా రత్న*
కవితాంశం: “*స్వార్థం*”
📖
*సమీక్ష*:
🌺 *భావసారాంశం*:
“*రేపటి వేకువ*” అనే ఈ వచన కవితలో కవయిత్రి సమాజంలో పెరిగిపోతున్న స్వార్థ స్వభావాన్ని విమర్శిస్తూ, మనిషి మానవతా విలువలను నిలబెట్టుకోవాల్సిన అవసరాన్ని హృద్యంగా ప్రతిపాదించారు. రేపటి తెల్లవారుకై నేడు ఎదురుచూడాల్సిన ఆవశ్యకతను, ఆ ఎదురుచూపుల వెనుక దాగిన గాయాలూ, పోరాటాలూ, సంకల్పాలూ ఎంతో భావోద్వేగంతో వెల్లడించారు.
—
🌿 *కవిత విశ్లేషణ*:
1. ప్రారంభ భావం – నిరీక్షణ రేయి:
> “రేపటి వేకువ కై
నేడు నిరీక్షణ రేయి గడపాల్సిందే…”
కవయిత్రి సమకాలీన కష్టాలను “నిరీక్షణ రేయి”గా బోధిస్తూ, రేపటి వెలుగుకు ఆధారమైన ఈ రోజు జీవనయాతనను తేటతెల్లం చేస్తున్నారు. ఇది ఆశతో కూడిన నిబద్ధతను ప్రతిబింబిస్తుంది.
2. జ్ఞాపకాల వీచికలో – బాధల తాలూకు వరస:
> “ఎన్నో అనుమానాలు, అవమానాలు, ఆక్రందనలు, ఆశలు…”
గత అనుభవాల చరిత్రలో ఎంతటి బాధలుంటాయో స్పష్టంగా చాటారు. ఈ పదబంధాల వరస భావోద్వేగాన్ని గాఢంగా బలపరుస్తుంది.
3. జీవన పోరాటం – పాత్రధారి & సూత్రధారి:
> “పోరాడటమే పాత్రధారి పని
ఏది సాక్షాత్కరించినా
అది సూత్రధారి పని…”
కవయిత్రి జీవితం ఒక నాటకంగా ఊహిస్తూ, మనిషి పాత్రధారిగా ముందుకు సాగాలనీ, పరస్థితులు ఏవైనా దానికి మూలం మన అభ్యుదయమేనని చెబుతున్నారు. ఇది ఒక తాత్విక భావన.
4. స్వార్థం మీద విమర్శ:
> “నేటి మనిషి యొక్క స్వార్థం
అనర్థాలకు స్వాగతమిస్తూ
మానవతకు విఘాతం కలిగిస్తూ…”
ఇది కవితలో కేంద్రవాక్యం. సమాజంలో పెరిగిన స్వార్థత వల్ల అన్యాయం, మానవ విలువల పతనాన్ని చాలా బలంగా నిరూపించారు. ఇది నైతిక స్థాయిలో మేల్కొలుపు.
5. ఆశ, విశ్వాసం, సంస్కారం – రేపటి ఆశావహ వేదిక:
> “నడకలో సంస్కారం
చేతల్లో విశ్వాసం
సంకల్పమే బలంగా…”
రేపటి వెలుగుకు మౌలికంగా కావలసిన విలువలను ఈ విధంగా విపులీకరించారు. ఇది మార్గదర్శక భావనను కలిగిస్తుంది.
6. మమకారం – మానవతా సంస్కృతి:
> “సాటి ప్రాణి మనుగడ ఆలంబనకై…”
కవయిత్రి చివర్లో మానవ సంబంధాల ప్రాధాన్యాన్ని గుర్తుచేస్తారు. మనసు మందారంలా వికసించి ఆనందం పంచుకోవాలని కోరుతూ శాంతియుత విశ్వానికి ఆహ్వానం పలుకుతుంది.
—
🌟 *శైలి విశేషాలు*:
వచన కవితాంశలో కూడా భావవ్యక్తీకరణ చాలా తేజోమయంగా, పటుత్వంగా ఉంది.
పదబంధాల ఎంపిక ద్వారా భావతీక్షణతను పెంపొందించారు.
ప్రతీ భాగంలో దృఢ సంకల్పానికి ప్రతిరూపంగా ఒక ఆశను నిలిపారు.
తాత్వికత, వాస్తవికత, మానవతా విలువలు ముగిసిన ప్రక్కలా ప్రవహిస్తున్నాయి.
—
🌈 *ముగింపు వ్యాఖ్య*:
“రేపటి వేకువ” కవిత ఒక భావోద్వేగ ప్రయాణం మాత్రమే కాకుండా, ఒక నైతిక పిలుపు. సమాజంలో పెరుగుతున్న స్వార్థతకు వ్యతిరేకంగా మానవతా మార్గంలో నడవాల్సిన అవసరాన్ని హృద్యంగా, స్పష్టంగా కవయిత్రి వ్యక్తపరిచారు. కవితలో అంతర్లీనంగా ఉన్న ఆశాభావం, సంకల్పాన్ని బలంగా నొక్కి చెబుతుండడం ప్రత్యేకమైన శైలి.
ఈ కవిత భావగంభీరతతో కూడిన, విలువ ఆధారిత కవితలలో ఒకటిగా నిలుస్తుంది. కవయిత్రి *నలిగల రాధికా రత్న* గారికి అభినందనలు. 🙏🌷
— *కంచర్ల సుబ్బానాయుడు*
