ప్రక్రియ : వచన కవిత్వం
ప్రక్రియ: వచన కవిత
అంశం: స్వార్థం
కవిత: “నరనరాన స్వార్థం”
కవయిత్రి: గాయత్రి చిరుమామిళ్ళ, నందిగామ
నరనరాన స్వార్థం
అంతా స్వార్థమే
స్నేహంలో స్వార్థం
బంధంలో స్వార్థం
వ్యాపారంలో స్వార్థం
మనిషి తనను తానే నమ్మక
స్వార్థపూరితంగా మారే
తన మనుగడ కోసం
ప్రకృతిని నాశనం చేయుట
తన ఎదుగుదలకు కారణమైన
తల్లి దండ్రులపట్ల స్వార్థంతోనే
నేటి కాలంలో వృద్ధాశ్రమాలు
పుట్టకొక్కుల వలే వ్యాపించే
తమ రాజకీయ ఎదుగుదలకు
మతవిద్వేషాలతో మనిషిని
రెచ్చగొట్టి పదవులకై మతాన్ని
కులాన్ని వాడుకునే స్వార్థపూరితమేనుగా
శ్రీ శ్రీ కవితకు కాదేది అనర్హం అని వర్ణించిన…. స్వార్థానికి
ఈ సమాజంలో కాదేది అనర్హం
అంతా అన్ని చోట్లా అన్ని కాలాల్లో స్వార్థం పూరితం తోనే జీవనం ముడిపడేనుగా
భగవంతుడు ఆడే ఆటలో పావులం నాడు.. నేడు మనుషులు మనుషులతో తమ స్వార్థం కోసం ఆడే ఆటలో పావులం…
ఈ సృష్టి లో ఏ స్వార్థం చూపనిది అమ్మ, భూమాత, తరువు, నీరు…
ఆ పంచ భూతాలు కూడా స్వార్థం చూపిన మిగిలేనాలోకం…
✨ సమీక్ష:
“నరనరాన స్వార్థం” అనే శీర్షికతో గాయత్రి చిరుమామిళ్ళ గారు రాసిన ఈ వచన కవిత, సమకాలీన సమాజాన్ని సూటిగా, నిజాయితీగా అద్దంలో ప్రతిబింబించినట్టుగా ఉంది. ఈ కవితలో స్వార్థం అనే భావనను వ్యక్తిగతం నుంచి సామూహికం, కుల రాజకీయాల నుంచి ప్రకృతి వినాశనం వరకు విస్తరించి, అత్యంత విశ్లేషణాత్మకంగా ప్రస్తావించారు.
🔍 భావ విశ్లేషణ:
🌪️ 1. జీవితంలోని అన్ని రంగాల్లో స్వార్థం:
“స్నేహంలో స్వార్థం
బంధంలో స్వార్థం
వ్యాపారంలో స్వార్థం”
ఈ వాక్యాలతోనే కవయిత్రి కవితకు బలమైన ఆరంభం ఇస్తారు. స్నేహం, బంధం, వ్యాపారం — మూడు విభిన్న, తీపి సంబంధాలైనా వాటిలో కూడా స్వార్థం కలుషితమవుతోందన్న సంకేతం.
🧍♂️ 2. స్వార్థతకు మూలం:
“మనిషి తనను తానే నమ్మక
స్వార్థపూరితంగా మారే…”
ఇక్కడ వ్యక్తిగత స్థాయిలోని ఆత్మవిశ్వాస హీనతే, పరులకు హానికరమైన స్వార్థానికి పునాది అవుతోందని కవయిత్రి తెలియజేస్తారు.
👵 3. తల్లి దండ్రుల పట్ల నిర్లక్ష్యం:
“తల్లి దండ్రులపట్ల స్వార్థంతోనే
నేటి కాలంలో వృద్ధాశ్రమాలు…”
ఇది కవితలో అత్యంత భావోద్వేగంతో కూడిన విభాగం. తల్లిదండ్రుల పట్ల కృతఘ్నంగా, స్వార్థంతో ప్రవర్తించడం ద్వారా నేటి సమాజంలో పెరుగుతున్న వృద్ధాశ్రమాల సంఖ్యను గమనించవలసిన అంశంగా చూపించారు.
🔥 4. రాజకీయ స్వార్థం – మత, కుల విభజనలుగా:
“తమ రాజకీయ ఎదుగుదలకు
మతవిద్వేషాలతో…”
ఇది కవితలోని అత్యంత ధైర్యవంతమైన వ్యాఖ్యానంగా చెప్పొచ్చు. రాజకీయ నాయకులు తమ స్వార్థ ప్రయోజనాల కోసం సమాజాన్ని మతాలుగా, కులాలుగా చీల్చడం — ఇది కేవలం అన్యాయమే కాకుండా సామాజిక విలయానికి దారితీసే పాపం అని కవయిత్రి స్పష్టం చేస్తారు.
📿 5. శ్రీ శ్రీ ఉపమానం – సామాజికంగా బలమైన వ్యంగ్యం:
“శ్రీ శ్రీ కవితకు కాదేది అనర్హం అని
వర్ణించిన…. స్వార్థానికి
ఈ సమాజంలో కాదేది అనర్హం”
శ్రీ శ్రీ అనే ప్రగతిశీల కవిని ఉదహరించి, స్వార్థానికి కూడా “కాదేది అనర్హం” అనే సూత్రం వర్తిస్తుందన్న సామాజిక విస్మయంను కవయిత్రి చక్కగా ప్రస్తావించారు.
♟️ 6. మనిషి-మనిషి ఆటలో పావులు:
“భగవంతుడు ఆడే ఆటలో పావులం నాడు..
నేడు మనుషులు మనుషులతో తమ స్వార్థం కోసం ఆడే ఆటలో పావులం…”
ఇది కవితలో అత్యంత లోతైన, తాత్విక విభాగం. భగవంతుని ఆటల నుంచి, మనిషి స్వార్థపు ఆటల వరకూ పావులుగా మారిపోయిన మానవత్వాన్ని ఈ భాగం బలంగా ప్రతిబింబిస్తుంది.
🌱 7. మానవులు విస్మరిస్తున్న స్వార్థరహిత మూలాలు:
“ఈ సృష్టిలో ఏ స్వార్థం చూపనిది
అమ్మ, భూమాత, తరువు, నీరు…”
ఇది కవితకు ముగింపు కావొచ్చు కానీ… ఇది ఒక ఆధ్యాత్మిక, ప్రకృతి విశ్లేషణ కూడా. మానవుని selfishness ను నిలబెట్టి, స్వార్థరహితమైన మూలాల గుర్తింపు ద్వారా పాఠకునికి ఆలోచనకు తావిచ్చేలా ఉంటుంది.
✍️ శైలీ విశేషాలు:
- సూటిగా, పదాల వాడకంలో నిగూఢత: సాధారణ పదాలతో, అర్థవంతమైన వాక్యాల ద్వారా బలమైన భావనలను వెలిబుచ్చారు.
- ఆక్రమణాత్మక నిర్మాణం: ఒక్కో అంతస్తుగా భావనలను నిర్మిస్తూ, స్వార్థం పరిధిని విస్తరించడంలో కవయిత్రి నైపుణ్యం కనిపిస్తుంది.
- వ్యంగ్య మేళనం: కొన్ని చోట్ల స్వార్థాన్ని “నరనరాన”, “వృద్ధాశ్రమాలు పుట్టకొక్కుల వలే” లాంటి వాక్యాలతో వ్యంగ్యంగా చిత్రీకరించారు.
🌟 ముగింపు వ్యాఖ్య:
“నరనరాన స్వార్థం” కవిత ఒక నిర్ధారిత, నిష్కర్షాత్మక వ్యాఖ్యానం. ఇది పాఠకుని కేవలం చదివించదు — ఆలోచింపజేస్తుంది.
సామాజిక బాధ్యతతో కూడిన ఈ వచన కవిత, వ్యక్తిగతంగా ఓ తపస్సు లాంటిది.
ప్రతిపాదిత అంశం అయిన “స్వార్థం” పై మానవత్వ, సంబంధాలు, రాజకీయాలు, ప్రకృతి వంటి అన్ని కోణాల నుంచి వెలిగించే ఈ కవితకి “విశ్లేషణాత్మక సామాజిక కవిత్వం” అనే బిరుదు న్యాయంగా ఉంటుంది.
ఈ కవితని చదివిన తర్వాత మనం మనల్ని ఒకసారి ప్రశ్నించుకోక తప్పదు — “నాలో స్వార్థం ఎంత?”
గాయత్రి చిరుమామిళ్ళ గారికి అభినందనలు.
📖🌿
🙏 *కంచర్ల సుబ్బానాయుడు*✒️
